du DISPENSAIRE MÉDICAL SOCIAL METROPOLITAIN D’ELLINIKO
Traduit par notre collectif – Το άρθρο αυτό στα Ελληνικα, παρακατω
Dans le Dispensaire Médical Social Métropolitain d’Elliniko, nous vivons au quotidien les sombres résultats des politiques catastrophiques exercées ces dernières années dans le Secteur de laSanté avec un nombre sans cesse croissant de citoyens exclus du Système Public de la Santé. Des gens souffrant de maladies chroniques sans traitement médical, des femmes enceintes privées des maternités et du dépistage prénatal en laboratoire, des nouveau-nés sous-alimentés à cause de la diminution des portions de lait pour cause d’économies, des enfants non vaccinés, des gens souffrant de maladies graves sans traitement pharmaceutique, des cancéreux sans traitement de leurs tumeurs, des malades mentaux errants à la recherche de médicaments spécifiques, souvent aussi des malades sans ressources et sans couverture pharmaceutique auprès des Hôpitaux Publics qui manquent de médicaments. A cela il faut ajouter les familles sans courant électrique et sans eau courante, dans l’impossibilité d’acheter même un ticket de bus pour aller au Dispensaire Social, qui constituent une société à l’abandon. Des gens qui ont travaillé durant toute leur vie en cotisant dans leurs caisses d’assurance sont licenciés, ne trouvent plus d’emploi ou ont fermé leur entreprise, ne sont plus qu’à la merci de Dieu, puisque l’état les traite comme des exclus.
Ces images, ajoutées aux récits des histoires personnelles de nos patients, constituent désormais le quotidien du DMSE. Nous débordons d’émotion et de colère à la vue de ces situations tragiques.
Pendant ce temps, alors que tous les Dispensaires Sociaux font des appels pour la collecte de médicaments, pilule après pilule, pour sauver des vies, le Ministère de la Santé annonce un ticket de 25€ pour chaque entrée dans un Hôpital Public. Il poursuit la diminution du nombre de lits et du personnel, il procède à la suppression annoncée des 4 Pharmacies Sociales (EOPPY) au service des gens non assurés et ferme des structures de soins des maladies mentales invitant les familles à récupérer leurs malades ! On revoit les lits de camp dans les couloirs des hôpitaux, image tragique d’un temps lointain. Le plan – s’il existe – concernant la dispense des premiers soins auprès de la population est perdu dans le brouhaha des consultations visant la suppression totale de l’EOPPY. Les consignes CLAIRES annoncées en plein été par le Ministère de la Santé concernant les soins des malades non assurés dans les hôpitaux publics ne sont en réalité pas appliquées. Le traitement des patients est considéré comme un « problème logistique ». Cela signifie que si le patient ne paye pas (comment pourrait-il payer ?), sa dette sera transférée au fisc, avec toutes les conséquences que vous pouvez imaginer.
En fait, la moitié de la population n’a pas accès aux structures de la santé, c’est la réalité. D’après les données officielles du Président d’EOPPY, Monsieur Kontos, il existe 3.000.000 de citoyens non assurés, alors que 3.300.000 autres, parmi lesquels des commerçants ayant fermé leurs entreprises et d’autres catégories, ne possèdent aucun droit d’assurance. Le Ministre de la Santé en personne déclare publiquement : « nous ne pouvons pas assurer l’accès de tous les citoyens aux services de la santé » donnant la priorité aux prêteurs et aux banques et non à la protection de la santé publique et privée de la population qui est en train de vivre la pire crise économique depuis les années 1930, sans être responsable des choix politiques de ses dirigeants depuis plusieurs années.
Le Ministre de la Santé et le gouvernement, nous présentent le mauvais état de notre pays, qui se dégrade, comme un fléau contre lequel ils ne peuvent rien faire sinon donner de moins en moins de miettes pour la santé.
Tout ce que nous sommes en train de vivre montre de manière flagrante qu’il s’agit d’un GÉNOCIDE moderne.
Στα όρια της πλήρους διάλυσης το Δημόσιο Σύστημα Υγείας
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού
Καθημερινά βιώνουμε στο Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού τα ζοφερά αποτελέσματα των καταστροφικών πολιτικών που έχουν ασκηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια στο Τομέα της Υγείας με έναν συνεχώς αυξανόμενο αριθμό πολιτών αποκλεισμένων από το Δημόσιο Σύστημα Υγείας. Χρόνια πάσχοντες χωρίςφαρμακευτική αγωγή, εγκυμονούσες εκτός μαιευτηρίων και εργαστηριακού προγεννητικού ελέγχου, υποσιτισμένα βρέφη λόγω οικονομίας στη δόση του γάλατος, παιδιά χωρίς εμβολιασμούς, φορείς σοβαρών ασθενειών χωρίς φαρμακευτική αγωγή, καρκινοπαθείς με παραμελημένους όγκους, ψυχικά πάσχοντες περιφερόμενοι προς αναζήτηση ειδικών φάρμακων, αλλά και συχνά ασφαλισμένοι άποροι ασθενείς χωρίς φαρμακευτική κάλυψη από τα Δημόσια Νοσοκομεία λόγω έλλειψης φαρμάκων. Και μαζί με αυτά οικογένειες χωρίς ηλεκτρικό ή και νερό, ή και με αδυναμία έκδοσης ακόμη και εισιτήριου του λεωφορείου για να φθάσουν στο Κοινωνικό ιατρείο, απαρτίζουν μια κοινωνία σε εγκατάλειψη. Άνθρωποι που ολόκληρη ζωή δούλευαν και πλήρωναν τα ασφαλιστικά τους ταμεία, επειδή απολύθηκαν, δεν βρίσκουν δουλειά ή έκλεισαν την επιχείρηση τους, βρίσκονται στο έλεος πλέον μόνο του Θεού, αφού η πολιτεία τους θεωρεί αποκλεισμένους.
Τέτοιες εικόνες αλλά και οι προσωπικές ιστορίες των ασθενών μας στοιχειώνουν καθημερινά πλέον στο ΜΚΙΕ. Μας πλημμυρίζει συγκίνηση και θυμός όταν αντιμετωπίζουμε όλες αυτές τις τραγικές καταστάσεις.
Και την ίδια ώρα που όλα τα κοινωνικά ιατρεία προβαίνουμε σε εκκλήσεις και σε συλλογή φαρμάκων ακόμη και χάπι -χάπι για να σωθούν ζωές, το Υπουργείο Υγείας ανακοινώνει 25 € εισιτήριο στο Δημόσιο Νοσοκομείο. Προχωρά σε συρρίκνωση κλινών και προσωπικού, ακυρώνει την λειτουργία των 4 φαρμακείων του ΕΟΠΠΥ για ανασφάλιστους, που είχε εξαγγείλει και κλείνει Δομές ψυχικής υγείας ειδοποιώντας τους συγγενείς να παραλάβουν τους ασθενείς! Ταυτόχρονα τα ράντζα επιστρέφουν στα Νοσοκομεία με εικόνες τραγικές. Ο σχεδιασμός, εάν υπάρχει, για την τύχη της πρωτοβάθμιας ιατροφαρμακευτικής φροντίδας του πληθυσμού είναι άγνωστος, εν μέσω ευρύτατων συζητήσεων για την πλήρη κατάργηση του ΕΟΠΠΥ. Οι ΣΑΦΕΙΣ οδηγίες που είχε εκδώσει το Υπουργείο Υγείας, μέσα στο καλοκαίρι, για την περίθαλψη των σοβαρά πασχόντων ανασφάλιστων ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία επί της ουσίας δεν εφαρμόζονται και το πρόβλημα των ασθενών θεωρείται « λογιστικό πρόβλημα » που σημαίνει ότι το χρέος των νοσηλίων εάν δεν το πληρώσει (και πώς να το κάνει ο άνεργος) θα μετακυλήσει στην εφορία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Ο μισός πληθυσμός ουσιαστικά δεν έχει πρόσβαση σε δομές υγείας, αυτή είναι η πραγματικότητα. Με επίσημα στοιχεία του Προέδρου του ΕΟΠΠΥ κ. Κοντού οι ανασφάλιστοι πολίτες είναι 3,000,000, ενώ άλλοι 3,300,000 ασφαλισμένοι μεταξύ των οποίων έμποροι που έχουν κλείσει τα μαγαζιά τους και άλλες κατηγορίες εργαζομένων, δεν έχουν κανένα ασφαλιστικό δικαίωμα. Ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας δηλώνει δημόσια ότι «δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε την πρόσβαση όλων των πολιτών στην Υγεία» δίνοντας προτεραιότητα στην εξασφάλιση των δανειστών και των τραπεζών και όχι στην προστασία της δημόσιας και ατομικής υγείας του πληθυσμού που βιώνει την χειρότερη οικονομική κρίση από την δεκαετία του 1930, χωρίς να ευθύνεται για τις πολιτικές επιλογές των διοικούντων επί τόσα χρόνια.
Ο Υπουργός Υγείας και η κυβέρνηση, μας παρουσιάζουν την κατάντια της χώρας μας, που συνεχώς χειροτερεύει, σαν θεομηνία που δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο από το να δίνουν όλο και λιγότερα ψίχουλα για την υγεία.
Όλα αυτά που βιώνουμε κραυγάζουν ότι η πολιτική στην υγεία είναι πλέον μια σύγχρονη ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ.
